در كتاب گزارش ايران نوشته مهديقلي خان هدايت در صفحه 163 امده است:
“پس از بازگشت از سفر ژاپن شاه (مظفرالدين شاه) مايل است احوالات ژاپن را ازمن بپرسد .روزي در فرح اباد مراخواست .
گفت: ژاپن مجلس دارد؟
عرض كردم :هشت سال است شوراي ملي دارد .
شبهه نيست كه ايجاد مجلس در ذهن شاه بود و مي ترسيد اظهار كند.
بقدري ملاحظه مي كرد كه هروقت مي خواستم از ترقيات ژاپن چيزي بگويم مي گفت: از درختهايش بگو
در اوقات بيماري شاه يك شب تا صبح پاي رختخواب او نشسته بودم ومي بايست از ژاپن صحبت كنم اما وارد سياسيات نشوم “
**
ژاپن وايران به طور همزمان داراي قانون اساسي و مجلس شدند
ژاپن وايران به طور همزمان داراي قانون اساسي و مجلس شدند .. اما اونا کجا و ما کجااااااا !!!
دکتر جون … تو هم از درختاش بگو
سلام،از درخت هاش بگذر از شکوفه های گیلاس بگو …
ممنون مطلب جالبی بود
کلا شنیدن حقایق سیاسی دیگر ملل برای پادشاهان و مقامات ایران زمین تلخ بوده و هست ؛ شنیدن از دار و درخت بیشتر به مذاقشون خوش می یاد
سلام …
بگم عادت کردیم به ساده اندیشی !
یا دور زدن ! یا واقعیت چیز دیگه ایه . ترس نیست…چیز دیگه ایه !
خیلی جالب بود
مشکل ما همینه که قرن هاست حاکمان نخواستند واقعیت رو ببینن
از مطالعه مطالب وبلاگتان لذت بردیم. زنده باد.
کاش ما یک در صد هم اندازه ژاپنی ها پیشرفت کرده بودیم.
http://ghalambedast.wordpress.com/