در ستایش اخلاق ودین در جامعه نیمه بالغها

این چند فکر کنم فیلم و خبر اقدام غیر اخلاقی معاون دانشجویی دانشگاه زنجان رو همتون شنیده اید .خیلی از بلاگرها درباره ان نقد نوشتند .دو دیدگاه غالب وجود دارد .

1:رفتار غیر اخلاقی معاون دانشجویی را ناشی سوئ استفاده از قدرت و پیشبرد خواسته های نامشروع آن هم در محیط علمی دانسته اند و ان را نکوهش کرده  و انتشار خبر باعث نفرت وخشم واضطراب خانواده های ایرانی که بسا همه دانشجویی دختر در شهری دیگر داشته و اکنون  احساس عدم امنیت  برای جگر گوشه خودمی کنند

2: گروهی دیگر را اقدام غیر اخلاقی و روش ناجوانمردانه انجمن اسلامی دانشگاه که چند روز پیش لغو مجوز شده بود که برای رسیدن به خواسته خود با هماهنگی اقدام به فیلم برداری و انتشار ان کرده اند .و توصیه کرده بودند ..انجمن می توانست این اقدام غیر اخلاقی رو طور دیگری رفع کند که حیثیت عمومی اسیب نخورد و گزگ دست رسانه های غربی داده نشود

و اما انچه مغفول مانده است ..حقیقتی است که انگار دارد در جامعه ما کمرنگ می شود .تظاهر به دینداری و انسانیت است . حتما باید فیلمی از هتک حرمت منتشر بشود که اه و ناله همگانی در بیاد و محکوم کنیم .درحالی تک تک ما به نوعی دیگر داریم رفتار می کنیم .شرمی نداریم که دروغ بگوییم تجاوز به حدود قانون وحیثیت اشخاص کنیم دستمان دراز بر مردم ازاریست .برای ساعاتی بروید درخیابان و بازار و جامعه بگردید .ببینید ..چگونه با یکدیگر رفتار می کنیم .چگونه …اگر بازاری هستیم ..جنس احتکار می کنیم و اگر پزشک هستیم بیمار را کسب معاش خود قرار دادیم ازمایشات غیر ضروری و ….حتی اگر در پست ترین شغلهای جامعه باشیم هم به نحوی …

فرق جامعه ما با جامعه های غیر دیندار چیست؟

ایا نباید بر اساس یک مکانیسم اخلاقی وانسانی با یکدیگر برخورد کنیم ..ایا دین و عرف جامعه به ما اجازه داده که محل کار و علم را تبدیل ..به عیاش خانه خود کنیم و وایا دین اجازه ..که برای رسوا کردن انسان فاسدی حرمت وابرویش را بریزیم .خانواده اش را بی ابرو انگشت نما کنیم واعتماد خانواده های رو به محیط دانشگاه سلب کنیم .

مهم نیست مسلمان باشید یا مسیحی ویا زردشتی ..ایمان به خدا و حتی انسانیت چیزیست که نیاز همه است

گرچه روزگاری که تظاهر و ریا سکه رایج باشدو ان روزگار دیگر نه شرمی ونه وجدانی و نه قانونی ستایش نخواهد شد و مردمان همه بر هم ستم خواهند کردو اضطراب بیماری رایج ان جامعه خواهد بود .

هنوز حرف سیاستمدار ی پیر وپر تجربه درگوشم طنین می اندازد

: روزگاری با کسانی مبارزه می کردیم که حداقل دیندار بودند و روش های غیر اخلاقی نداشتند ..واما اکنون